تاریخچه

تفلون موضوعی است که وقتی صحبت ازآن پیش می آید به قابلمه ها و تابه های آشپزخانه ی خود فکر می کنیم. اما این پوشش طی چه تاریخچه ای تحت عنوان پوشش ظروف به دست ما رسیده؟

در سال ۱۹۳۸ یک شرکت آمریکایی به نام دوپونت ماده‌ای پلیمری تحت عنوان پلی‌تترافلئورواتیلن (PTFE) را روانه ی صنعت ساخت ظروف کرد که از اداره ی نظارت بر غذا و داروی آمریکا مورد تایید قرار گرفت. ماده ای که تغییری شگرف در صنعت ظروف پخت و پز ایجاد کرد و پایه ای شد برای ساخت ظروفی به نام تفلون که امروزه در آشپزخانه ها وجود دارد. تفلون ماده‌ ای شیمیایی به نام پلی تترا فلوئورو اتیلن (PTFE) است که از نظر ساختار شیمیایی زنجیره‌ای از اتم های کربن احاطه شده توسط اتم های فلوئور می ‌باشد. به دلیل وجود همین اتم های فلوئور و است که چیزی به تفلون نمی ‌چسبد و به حرارت مقاوم است. برای اطلاعت بیشتر راجع به این ماده و ساختارش اینجا را بخوانید.

 

تفلون، همچنان پیشرو در نچسبی

قابلمه و تابه هایی که با پوشش تفلون در بازار موجودند چند ویژگی دارند. مهمترین ویژگی آن ها که باعث شد با عنوان “ظروف نچسب” هم در بازار شناخته شوند خاصیت نچسب بودن آن هاست که موجب مصرف کم روغن به هنگام طبخ هم می شود و در این امر نسبت به تمامی جنس و پوشش ها یکه تاز است. دیگر ویژگی آن مقاومت بالا در برابر حرارت و مواد شیمیایی است.

 

آیا تفلون مخل سلامتی است؟!

به گفته ی تبیان و به نقل از دکتر کشاورز، برای ساخت پوشش تفلون از فلزی سنگین به نام کادمیوم استفاده می شود که به مرور و هنگام طبخ وارد غذا شده که برای سلامتی مضر بوده و منجر به بیماری های خطرناک، کوتاهی قد و کم خونی می شود.

در همین راستا و به نقل از همان منبع مهندس رفیعی از کارشناسان یکی از کارخانه های تفلون سازی، کادمیوم ماده ای است که برای رنگ بدنه ی این ظروف که اغلب هم قرمز هستند استفاده می شده که اکنون استفاده از آن هم ممنوع شده و برای رنگ بدنه ی ظروف هم به کار برده نمی شود.

 

محققان دانشگاه تورنتو می گویند تفلون در اثر حرارت گازی سمی تحت عنوان HF متصاعد می کند که برای سلامتی زیان آور است.

این در حالی است شرکت دپونت می گوید پوشش های نچسب تا دمای ۲۵۰ درجه سانتی گراد تجزیه نمی شوند و این پوشش ها تا دمای ۲۶۰ درجه ی سانتی گراد مقاومند.

شرکت دوپونت در ابتدا از PFOA استفاده می کرد که در حین تولید برای کارگران خط تولید که آن را استشمام می کردند خطرناک بود. و در دمای بالا هنگام طبخ هم ضررهایی به همراه داشت که امروزه دوپونت این کار را نمی کند و جِنیکس را جایگزین PFOA کرده، هرچند ایراداتی به آن هم وارد شده اما به مراتب بهتر از PFOA است و معایب آن را ندارد.

ظروف با پوشش تفلون با دو نوع دولایه و سه لایه در بازار موجودند. از آنجایی که تفلون نچسب است و به خوبی به بدنه ی آلومینیومی ظرف نمی چسبد، ابتدا لایه ای از نوعی پلیمر که دارای ذرات چسبنده است روی سطح ظرف قرار می گیرد و سپس لایه ای تفلون روی آن. لایه ای نخست، بستر چسبندگی لازم برای پوشش نهایی و ثابت شدن آن داخل ظرف را فراهم می کند.

در تفلون سه لایه نیز همین فرایند وجود دارد با این تفاوت که لایه ای سوم که دارای ذرات سخت است روی تفلون قرار می گیرد تا مقاومت برابر سایش و استحکام آن را بیشتر کند.

 

شرکت های ارائه دهنده ی مواد تفلون استاندارد

به جز دوپونت شرکت های معتبری که امروزه مواد تفلون را به تولیدکنندگان ظروف تفلون ارائه می دهند Ilag در کشور سوئیس، Whitford در ایتالیا، Greblon در کشور آلمان، Pfluon  در چین است. از شرکت های ایرانی که تفلونی قابل قبول و مورد تایید ارائه می دهد می توان” ره فلون” را نام برد.

 

نکات مهم در مورد استفاده از تفلون

مواد تفلون تحت فرایندی در کارخانه به پوششی تبدیل شده که در داخل ظروفی مانند تابه ها و قابلمه ها می بینیم اما نکته ی مهم این است که قبل از خرید توجه داشته باشید حتما برندی را تهیه کنید که استاندارد بوده و مورد تایید وزارت بهداشت باشد. نکات زیر نیز درهنگام استفاده از این ظروف باید رعایت شوند.

  • به هیچ عنوان از قاشق فلزی هنگام طبخ غذا در ظروف تفلون استفاده نشود.
  • تحت هیچ شرایطی پس از آسیب دیدن پوشش داخلی ظروف آن ها را بازسازی نکنید. مراکزی که این کار را انجام میدهند اصول استاندارد و بهداشت را رعایت نمی کنند و این عمل خطرات جبران ناپذیری را در پی دارد.
  • ظرف را بدون روغن یا آب در برابر حرارت قرار ندهید.
  • هنگام شستشو از اسکاچ نرم استفاده کنید.
استفاده نکردن از قاشق و کفگیر فلزی، قرار ندادن ظرف بدون آب یا روغن در معرض حرارت، شستشو با اسکاچ نرم و از همه مهتر پرهیز از بازسازی ظروف نکاتی است که در مورد ظروف تفلون باید رعایت شوند.

تفلون



۹۲%
میزان نچسبی

۴۸%
بهداشت و سلامت
۲۸%
مقاومت برابر حرارت
۲۵%
مقاومت برابر سایش