چدن بیشترین نامی بود که به عنوان جایگزین تفلون به گوش می رسید. تا چند سال پیش قابلمه های تفلون جایگاه ویژه ای در آشپزخانه ها داشتند. حرف و حدیث های تایید و تکذیب شده راجع به تفلون باعث شد که صنعت ظروف پخت و پز به فکر ورود کالایی جدید و جایگزین باشد.

 

یک تعریف علمی از چدن و قابلمه چدن

چُدَن به آلیاژهایی از آهن و کربن که بین ۲٫۱الی ۶٫۲ درصد کربن داشته باشند، گفته می‌شود. بیش از ۹۵ درصد وزنی چدن را آهن تشکیل می‌دهد و عناصر آلیاژی اصلی آن کربن و سیلیسیم هستند. به طور معمول بین ۲٫۱ تا ۴ درصد کربن و ۱ تا ۳ درصد سیلیسیم دارد و به عنوان آلیاژی سه‌گانه شناخته می‌شود. با این وجود، انجماد آن از روی دیاگرام فازی دوتایی آهن-کربن بررسی می‌شود. برای خواندن مطالب کامل تر علمی راجع به چدن اینجا را بخوانید.

پس چدن فلزی است که می توان از آن ظروفی را تهیه کرد.

چدن 

موضوع مهم این است: چدنی که رایج شد و هم اکنون نیز بر سر زبان مردم و بازاریان است، چدنی که معرفی کردیم، نیست.

 

جنس قابلمه می تواند از استیل، سنگ، سرامیک، سفال، چدن (آهن)، مس یا آلومینیوم باشد، ظروف از جنس آلومینیوم دو نوع هستند: آلومینیوم خالص و آلومینیوم آلیاژی.

این قابلمه های آلومینیومی (در صورتی که به صورت روحی و آنادایز نباشند) دارای دو بخش مهمِ بدنه و پوشش هستند. قابلمه هایی که با عنوان تفلون از آن ها استفاده می کردیم و بعد ها خیلی ها عنوان کردند که چدن جایگزین خوبی برای آن است، دارای بدنه ی آلومینیوم خالص هستند. بدنه های آن ها به صورت ورقه های آلومنیومی پِرِس شده اند. به این گونه که ورقه های آلومینیوم خالص را به شکل تابه یا قابلمه ی مورد نظر در می آورند، سپس طی فرآیندی پوشش تفلون را روی آن قرار می دهند. اما قابلمه هایی با بدنه ی آلومینوم آلیاژی داستانی متفاوت دارند که در ادامه به آن پرداخته ایم. 

 

 یک مقایسه ی اشتباه! چدن معروف بازار چیست؟!

Untitled-2

و حالا می رسیم به اصل موضوع این مقاله یعنی چدن. حتما دقت کرده اید که قابلمه هایی که بعد از تفلون روانه ی بازار شد و به تفلون معرف شدند بسیار ضخیم تر از قابلمه های تفلونی بود که همیشه در آن ها آشپزی می کردیم. باید بگوییم این قابلمه ها دارای بدنه ای از جنس آلومینیوم آلیاژی هستند که به چدن معروف شده اند. آلومینیوم مذابی که داخل قالب هایی به صورت تابه و قابلمه می ریزند و طی فرآیندی شکل و شمایل ظرف را می گیرند. به همین دلیل است که  معمولا این قابلمه ها دستگیره های سرِهم بر بدنه  دارند. بعد از آماده سازی قالب باز هم پوششی روی آن قرار می گیرد. پوششی که می تواند از نوع تفلون، سرامیک و یا گرانیت باشد. در واقع وقتی سئوالی مبنی بر مقایسه ی تفلون و چدن، سرامیک و چدن و یا گرانیت و چدن طرح می شود، در اصل مقایسه ای بین جنس بدنه یک قابلمه و پوشش داخلی قابلمه ای دیگر صورت می گیرد. مقایسه ای که از اساس اشتباه است.

 

تفاوت چدن با سایر قابلمه های آلومینیومی

آلومینیوم آلیاژی و آلومینیوم خالص تنها در ظاهر، ضخامت، وزن و مقاومت با هم متفاوتند. اگر این معیارها برایتان مهم نباشد، چیزی که می تواند یک قابلمه یا تابه را برای انتخابتان در الویت قرار دهد پوشش آن است. پوشش هایی مانند تفلون، سرامیک و گرانیت که معیارهایی چون نچسبی، مقاومت در برابر سایش و حرارت، زیبایی و بهداشت و سلامت راجع به آن ها مطرح است. معیارهایی که می بینید در مورد فلز واقعی چدن است، بدون هیچ گونه پوشش داخلی که در ابتدای مقاله تعریف علمی آن را ارائه دادیم.

 

قابلمه چدن سرامیک ، قابلمه چدن سرامیکی ،قابلمه چدن دسینی و قابلمه چدن mgs

قابلمه هایی با بدنه ی آلومینیوم آلیاژی و پوشش سرامیک در بازار به قابلمه چدن سرامیک و قابلمه چدن سرامیکی معروف شدند که قابلمه چدن دسینی و قابلمه چدن mgs جزء نخستین قابلمه های این چنینی بودند که به بازار عرضه شدند.



Cust_4




۳۳%
نچسبی

۳۸%
بهداشت و سلامتی
۹۳%
مقاومت برابر حرارت
۷۸%
مقاومت برابر سایش